Yapay Zeka artık saldırganın yerine geçmeye başlıyor

İspanya'da bir kuruluşun, bir saldırganın yapay zeka aracılığıyla kurumsal kişisel veri depolarına eriştiği bir ihlal bildirdiği ortaya çıktı. Sistem gevşek kimlik bilgilerini ve bir kurumsal uygulama açığını kullanarak kişisel verileri değiştirebilmiş ve faturaları görüntüleyebilmiş. Ayrıca dört büyük AI kodlama aracında sıfır tıklamalı uzaktan kod çalıştırma açığı bulunduğu bildirildi. Siber güvenlikte benim için yeni dönemin en önemli cümlesi şu: Artık sadece çalışanlarınızın kullandığı AI'ı değil, saldırganın kullandığı AI'ı da yönetmek zorundasınız. İspanya'daki olay bunun somut örneklerinden biri. Bir saldırgan yapay zekayı kullanarak açıkları keşfediyor, kimlik bilgilerini kullanıyor ve kurumsal verilere erişiyor. Bu, klasik siber saldırıdan farklı. Çünkü saldırganın ölçeklenebilirliği artıyor. Bir insanın saatlerce yapacağı keşfi bir agent dakikalar içinde yapabilir. Dolayısıyla şirketlerin siber güvenlik yaklaşımında da büyük bir değişiklik gerekiyor. Eskiden: “Kimlik bilgilerini koruyalım.” diyorduk. Şimdi: “Kimlik bilgilerini kullanan AI agent'ın ne yapmasına izin veriyoruz?” diye sormalıyız. Bence 2027'nin en kritik güvenlik başlıklarından biri AI agent kimlikleri olacak...

Eski IoT cihazı değil, eski yazılım bağlantısı daha büyük risk olabilir

University of Massachusetts Amherst araştırmacılarının 61.500 terk edilmiş Android IoT uygulamasını inceleyen çalışmasında, uygulamaların yaklaşık dörtte üçünde bilinen güvenlik açıklarıyla ilişkili yazılım bağımlılıkları bulundu. Ayrıca veri akışlarının önemli bölümünün artık erişilemeyen veya el değiştirmiş domainlere bağlı olduğu tespit edildi. IoTnin görünmeyen riski burada IoT güvenliğinde bugüne kadar cihazın kendisine fazla odaklandığımızı düşünüyorum. Oysa yeni araştırma bana başka bir problemi gösteriyor: Cihaz çalışmaya devam ediyor ama arkasındaki dijital ekosistem çoktan terk edilmiş olabilir. Akıllı priz, kamera, termostat veya başka bir IoT cihazı evinizde hala çalışıyor. Fakat onu yöneten uygulama yıllardır güncellenmiyor. Bağlandığı domain kapanmış. Kullandığı yazılım kütüphanesi açık içeriyor. Ve kullanıcı bunların hiçbirini görmüyor. Bence IoT'nin geleceğinde “cihazın güvenliği” kadar cihazın yaşam döngüsü de kritik olacak. Çünkü internete bağlanan her cihaz aslında küçük bir dijital işletme gibi. Onun da güncellemesi, denetimi ve emeklilik tarihi olmak zorunda. Gelecekte “bu cihaz internete bağlanıyor mu?” sorusu yetmeyecek. “Bu cihazın dijital geçmişi hala yönetiliyor mu?” sorusunu da sormamız gerekecek...

Regülatörün yapay zeka kullanması artık teknoloji yatırımından çok denetim modelinin dönüşümü

BIS'in 18 Eylül tarihli değerlendirmesinde bankaların AI'ı dolandırıcılık tespiti, kredi değerlendirmesi, uyum ve risk yönetiminde kullandığı; denetleyicilerin ise gözetim verilerini işlemek, yeni riskleri belirlemek ve denetim kaynaklarını daha etkin dağıtmak için AI kullanımını artırdığı vurgulandı. Denetimin yeni çağı başlıyor diyebiliriz. SupTech'i artık “regülatörün yapay zeka kullanması” olarak anlatmanın zamanı geçti. Bence SupTech'in asıl dönüşümü başka yerde. Eskiden denetçi binlerce raporu inceler, örneklem seçer ve riskli kurumları tespit etmeye çalışırdı. AI ile bu model tersine dönebilir. Sistem önce bütün veriyi tarayabilir. Anomaliyi bulabilir. Kurumları risk seviyesine göre sınıflandırabilir. Denetçi ise zamanını gerçekten araştırılması gereken noktaya ayırabilir. Yani yapay zeka denetçinin yerini almak zorunda değil. Denetçinin görüş alanını genişletebilir. Ben geleceğin finansal denetimini “daha fazla denetçi” ile değil, daha fazla veri + daha iyi algoritma + daha güçlü insan muhakemesi üçgeniyle şekillenecek bir model olarak görüyorum. SupTech'in gerçek potansiyeli rapor hazırlamak değil, regülatörün piyasayı daha erken görmesini sağlamak.

Yapay zeka uyum ekiplerini küçültmekten önce, onların çalışma biçimini değiştirecek

Artan düzenleyici yük nedeniyle manuel raporlama süreçlerinin sürdürülemez hale geldiği; RegTech'in teknik ve kural bazlı kontrolleri otomatikleştirebildiği ancak işsel doğrulama ve muhakemenin hâlâ insan uzmanlığı gerektirdiği vurgulanıyor. RegTechte insanın yeni rolü ön plana çıkıyor. RegTech'in geleceğini “insanları otomasyonla değiştirmek” şeklinde okumuyorum. Tam tersine, insanın yaptığı işin seviyesini değiştirmek olarak görüyorum. Bugün uyum ekipleri hâlâ veriyi topluyor, Excel dosyalarını karşılaştırıyor, formları kontrol ediyor ve rapor yetiştiriyor. Bunların önemli bir bölümü otomasyona bırakılabilir. Ama kritik nokta bundan sonra başlıyor. Bir sistem “veri formatı doğru” diyebilir. Bir başka sistem “hesaplama doğru” diyebilir. Fakat: “Bu sonuç işin gerçekliğiyle mantıklı mı?” sorusunu hala uzman sormalı. Dolayısıyla geleceğin RegTech uzmanı daha az veri girişi yapacak ama daha fazla istisna yönetimi, model kontrolü ve karar doğrulaması yapacak. Bence RegTech'in gerçek dönüşümü insanı sistemden çıkarmak değil, insanı mekanik kontrolden çıkarıp kararın merkezine taşımak...

Tokenizasyon artık sadece varlığı zincire koymak değil, zincirde borçlanmak

Aave'nin Avalanche üzerinde, kurumsal yatırımcıların tokenlaştırılmış varlıklarını satmadan Tether USA₮ karşılığında borçlanabilecekleri bir RWA merkezi planladığı bildirildi. Tokenın ikinci hayatı şekilleniyor. Tokenizasyonun ilk aşamasında hep aynı şeyi konuştuk: Gerçek dünya varlığını blockchain'e taşıyacağız. Bence artık ikinci aşamaya geçiyoruz. Çünkü tokenlaştırılmış varlığın zincire gelmesi tek başına ekonomik değer yaratmıyor. Asıl değer, o tokenın finansal sistem içinde kullanılmaya başlamasıyla ortaya çıkıyor. Aave'nin planladığı model tam da burada ilginç. Kurum elindeki tokenlaştırılmış varlığı satmak zorunda kalmadan karşılığında stablecoin borçlanabiliyor. Yani token artık sadece dijital bir temsil değil. Teminat haline geliyor. Bu çok önemli bir eşik. Çünkü tokenizasyon ile DeFi'nin birleştiği noktada yeni bir finansal yapı oluşuyor: Varlık zincire geliyor. Teminat oluyor. Likidite yaratıyor. Üzerinden kredi oluşuyor. Ben geleceğin tokenizasyon ekonomisinin asıl büyüklüğünün burada ortaya çıkacağını düşünüyorum. Tokenlaştırılmış varlığın gerçek değeri, neyi temsil ettiğinden çok zincir üzerinde ne yapabildiğiyle ölçülecek...